Hasegawa A2 Maketi

Ürün Hakkında

Shōki, "tek vuruş ve kaçış" taktiğini önceliklendiren ağır bir avcı uçağı olarak geliştirildi ve kısa menzilli, yerel muharebe odaklı bir karaktere sahipti. Ana hava savunma savaşlarında kullanılmış ve İmparatorluk başkentinin (Tokyo) savunmasında önemli bir rol oynamıştır. Shōki'yi kullanan birlikler arasında Tokyo çevresinde 70. Avcı Filo, 23. Avcı Filo ve 47. Avcı Filo bulunurken, 246. Avcı Filo Kansai bölgesinden sorumluydu. Bu birlikler, yaklaşan B-29 bombardıman uçaklarına karşı hava savunma uçağı olarak yeteneklerini sergilemişlerdir.

Ordu, "97 Modeli" ile başarılı olmuş hafif bir avcı uçağının zirvesiydi ve savaş uçağı taktikleri de ağırlıklı olarak hafif avcı uçakları üzerine kuruluydu. Ancak 13. yıl dönemi ordu hava kuvvetleri silah araştırma politikası kapsamında, gelecek nesil avcı uçaklarının geliştirilmesi için hafif avcı uçakları (sonraki 1. Modeli "Hayabusa") ile birlikte dünyada merkezde olan ağır avcı uçaklarının incelenmesi başlatılmıştır. Ordu'nun talepleri arasında saatte 600 km'nin üzerinde maksimum hız, 5 dakika içinde 5000 metre yüksekliğe ulaşma, 600 km'den fazla menzil ve 7,7 mm makineli tüfekler iki adet ve 12,7 mm toplar iki adet bulunmaktaydı. Bu şartlar o dönemin standartlarından oldukça zorlayıcıydı. Ancak diğer ülkelerin ağır avcı uçaklarının ilk uçuşlarını yapma aşamasında oldukları düşünüldüğünde ve Japonya'nın geliştireceği savaş uçağının bunları geçmesi gerektiği göz önüne alındığında kaçınılmaz koşullar olmuştur.

Hafif ve ağır avcı uçaklarının geliştirilmesi, orta sınıf bir havacılık şirketi olan Nakajima tarafından yapılmıştır. Japonya'nın ilk ağır avcı uçağı olan Shōki, genç mühendislerin yoğun çabasıyla geliştirilmiş ve Nakajima'nın kendine özgü tasarım felsefesini bolca içeren karakteristik bir yapıya sahip olmuştur. En büyük zorluk motordan kaynaklanmıştır. Yüksek güçlü ve kompakt bir motor bulunmadığı için bombardıman uçağı motoru olan Ha-41 kullanılmıştır. Bu durum, uçuşun karakteristik "büyük kafa" tasarımının temelini oluşturur. Yarı monokok yapıya sahip gövde, kanatçıkların arka ucundan kokpit çevresine kadar keskin bir şekilde daralmıştır. Deniz kuvvetlerinin "Rayden" uçağında da aynı şekilde motor seçimi yapıldığı için tasarımlar simetrik hale gelmiştir.

Yüksek hız elde etmek için kanat açıklığı kısaltılmış ve 850 km/h'lik bir iniş hızına ve 12,6 G'ye kadar dayanabilen ana kanatlar kullanılmıştır. Döner performansı korumak için Nakajima'nın kendine özgü savaş kanatçıklarını (ke keçi kanadı) kullanmıştır. Yatay kuyruk yüzeyinin arkasında konumlandırılan dikey kuyruk yüzeyi, yatay ve dikey stabiliteyi ayrı olarak ele alma sonucunda oldukça etkili olmuştur. Artırılmış prototip testlerinin sonuçlarına göre maksimum hız 626 km/h (silahsız koşullar altında) olarak kaydedilmiştir. "Hafif değişikliklerle bombardıman uçaklarını önleme uçağı olarak kullanılabilir" şeklinde değerlendirilmiş ve küçük bir modifikasyonun ardından 2. Modeli tek motorlu avcı uçağı olarak resmileştirilmiştir. Daha önce test aşamasında olan Ha-109 motoru kullanıma alınmış, pervane ve yağ soğutucusunun yapısı ve düzeni ile zırhlı ekipmanlar iyileştirilerek 2. Tip tek motorlu avcı uçağı olarak kabul edilmiştir. Maksimum hız 600 km/h'ye ulaşılmış ve 4 dakika 15 saniyede 5000 metre yüksekliğe ulaşılmıştır. 2. tipte silahlandırmaya göre A, B ve C olmak üzere üç tür bulunmuştur. A tipi, ön kısımda iki adet 7,7 mm makineli tüfek ve kanat altında iki adet 12,7 mm top bulundururken, B tipi ön kısımda iki adet 12,7 mm top ve kanat altında iki adet 40 mm otomatik top bulundurmuş, C tipi ise ön kısımda ve kanatlarda ikişer adet 12,7 mm top bulundurmuştur. Daha sonra geliştirilmiş 3. tip üretilmiştir ancak 4. Modeli "Kasigake" ile üretim kesilmiştir.

Hafif avcı uçaklarının kullanımına alışkın ordu hava kuvvetleri pilotları, bu uçağın kontrolünü zor bulmuşlardır. Ancak deneyim kazandıkça hızlı hızlanması, kolay yönetilebilirliği ve atış sırasındaki stabilitesiyle büyülenmişlerdir. Uçak düşünüldüğü kadar zorlu değildi. Başlıca üretim tipi II-C olmuştur. Tayland, Burma, Çin ana karası ve Filipinler'de önemli savunma noktalarında kullanılmış, özellikle de ana hava savunma savaşlarında B-29'lara karşı mücadele etmiştir. Shōki'nin ünlü operasyonel birliği bağımsız 47. Avcı Taburu'dur. Uçağın ilk deneme ekipmanı olarak açılış arifesinde Burma ve Malezya bölgesine konuşlandırılmış, ancak hava savunma uçağı olarak faaliyet gösterme fırsatı bulamamıştır. Ancak Tokyo'nun ilk hava saldırısının şokunu yaşayan birlik, İmparatorluk başkentinin savunması için iç bölgelere (Matsudo, Machida, Sagamihara) taşınmış ve İmparatorluk başkentinin savunmasında önemli bir rol oynamıştır. Ayrıca 70. Avcı Filo, 23. Avcı Filo, 47. Avcı Filo Tokyo çevresinde ve 246. Avcı Filo Kansai bölgesinden sorumlu olarak Shōki'yi kullanarak yaklaşan B-29'lara karşı hava savunma uçağı olarak yeteneklerini sergilemiştir.

Teknik Özellikler

• Ölçek: 1:72